sobota, 8 grudnia 2012

Kiermasz cudów

O tegorocznym bożonarodzeniowym, szkolnym kiermaszu dowiedziałam się na kilka dni przed. Zupełnie nieprzygotowana i mocno w ubiegłym tygodniu zajęta, zrobiłam tylko dwa zimowe kubeczki w sweterkach. Powstawały w dość gorączkowym tempie i niecodziennych okolicznościach. 
Cieszę się, że szybko znalazły nabywców. Szkoda, że każdy znalazł osobny dom. Mam nadzieję, że ich nowi właściciele polubią je.
My z kiermaszu przynieśliśmy sporo cudów. Jest domek z piernika, drewniana zakładka,  decoupage'owe kolczyki, Mikołaj z pnia drzewa i kilka ręcznie robionych ozdób choinkowych.  Ja nabyłam za 1 zł książkę Olgi Tokarczuk, z czego jestem bardzo zadowolona:-). Kiedy znajdę czas postaram się wszystkie te skarby sfotografować i Wam pokazać.




Tak, wiem, że kubeczki odrobinę już się przejadły, dlatego w następnym poście postaram się o nieco inną tematykę:-)

wtorek, 4 grudnia 2012

Nowe szare wdzianko

Zapowiadałam niedawno sweterek dla kolejnego kubeczkowego golaska. Oto on. Mam nadzieję, że  właścicielka jest zadowolona, chociaż wdzianko dla kubka bez ucha trzeba jeszcze odrobinę udoskonalić.





Tymczasem za kilka dni festyn szkolny i kolejne ubranka zejdą z drutów.

niedziela, 2 grudnia 2012

Zadaniowo

Mam świadomość, że minimalistyczne kalendarze adwentowe wyglądają lepiej. Powtarzalność tworzy pewien rodzaj bezpiecznej harmonii. Położyłam w tym roku ten argument na szali, przeciwstawiając mu świadomość, że dla dziecka kluczem jest odkrywanie tajemnicy. Codziennie, metodycznie, po trochu.



Dlatego nasz tegoroczny kalendarz adwentowy tylko nieznacznie odbiega formą od ubiegłorocznego. Są tekturowe rożki i flizelinowe woreczki. W każdym mała, słodka niespodzianka lub zadanie. Czasami zadaniem jest własnoręczne wykonanie ozdoby choinkowej,  krzyżówka skierowana tematycznie w stronę zbliżających się świąt, zaproszenie na spektakl teatralny, modlitwa na Roratach czy wyprawa do schroniska dla zwierząt. Staram się, żeby nie było nudno;-)



Ważne jest, aby nawet banalną informacje podać w ciekawym opakowaniu. Dlatego kleję, zawijam, wycinam...



Warto jest włożyć trochę więcej wysiłku w takie na pozór banalne drobiazgi. Jestem pewna, że staną się one źródłem radosnych wspomnień - kiedyś, gdy chłopiec zasiądzie do Wigilii jako mężczyzna. I tego sobie życzę:-)